हेही असेच होते, तेही तसेच होते
आपापल्या ठिकाणी सारे ससेच होते…
केले न बंड कोणी… त्या घोषणाच होत्या
ज्यांनी उठाव केला; तेही घसेच होते
आला न गंध त्यांना… केव्हाच चंदनाचा
सारे उगाळलेले; ते कोळसेच होते
तू भेटलीस तेव्हा, मी बोललोच नाही
तू भेटतेस तेव्हा माझे असेच होते
होती न ती दयाही… ती जाहिरात होती
जे प्रेम वाटले ते, माझे हसेच होते
झाला उशीर जेव्हा, हाका तुला दिल्या मी
मातीत पावलांचे… काही ठसेच होते
कवी – सुरेश भट